3 Bamroung Tangsanga - 4 months ago
(Translated by Google) It is an old temple located in Nong Mon community on the old road that is easy to reach.
For the history of Wat Bang Peng
Starting from Mr. Klam The villagers of Saen Suk Subdistrict donated the land to build a temple
Wat Bang Peng was established in 1831. From the statement that this area is called Wang Peng because it is located in this area, there are many Peng trees. But now known as Bang Peng, the temple was named after its location. In the reign of Phrakhru Brahmachariyathimut The sixth abbot has renovated and built a permanent cloister and has continued to develop until the present. The temple was granted Wisung Kham Sima on October 22, 1970. It is classified as a temple with a large plot of land.
The old ubosot, but on the other side of the road outside the temple, understands that it is the same temple before moving to build a new one because they know from the local people that the original temple was built in the reign of Phra Petracha and then abandoned until this church was renovated in the reign of King Rama III. Plates and bowls were used to decorate the pediments, roofs and windows, which was popular in the reign of King Rama III.
the church is small The gable of the Ubosot is decorated with stucco patterns, flora and fauna designs, which are typical of western designs. As for the inflorescences, Chinese and western wares are mixed together.
Inside the chapel, there are murals around 4 sides. Some of the murals are damaged by moisture. The craftsmanship is quite rough as typical of folk mural paintings. The colors are quite fresh and contrasting, with rough lines being cut, and there are images of monks standing, washing their clothes and contemplating unwholesome meditation. It is the part where details are emphasized and refined. Expected to be no older than the reign of King Chulalongkorn.
(Original)
เป็นวัดเก่าแก่อยู่ในชุมชนหนองมนถนนสายเก่าไปมาสะดวกครับ
สำหรับประวัติของวัดบางเป้ง
เริ่มจากนายกล่ำ ชาวบ้านตำบลแสนสุข ได้ถวายที่ดินให้สร้างวัด
วัดบางเป้งตั้งเมื่อ พ.ศ. 2374 จากคำบอกกล่าวว่าพื้นที่บริเวณนี้เรียกว่า วังเป้ง เนื่องจากตั้งอยู่บริเวณนี้มีต้นเป้งขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก แต่ปัจจุบันเรียกกันว่า บางเป้ง จึงได้ตั้งชื่อวัดตามที่ตั้ง ในสมัยพระครูพรหมจริยาธิมุตต์ เจ้าอาวาสรูปที่ 6 ได้ทำการบูรณะและก่อสร้างกุฏิถาวรขึ้นและได้มีการพัฒนาเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2513 จัดว่าเป็นวัดที่มีที่ดินขนาดใหญ่วัดหนึ่ง
อุโบสถเก่าแก่แต่อยู่อีกฝั่งถนนนอกวัดเข้าใจว่าเป็นวัดเดิมก่อนย้ายมาสร้างใหม่เพราะทราบมาจากคนพื้นที่ว่าวัดเดิมสร้างในสมัยพระเพทราชาแล้วร้างจนมาบูรณะโบสถ์นี้ในสมัยรัชกาลที่3ดูจากการใช้จานชามมาประดับหน้าบันหลังคาและหน้าต่างซึ่งนิยมแบบนี้ในสมัยรัชกาลที่3
โบสถ์มีขนาดเล็ก หน้าบันของอุโบสถตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้น ลายพรรณพฤกษา เป็นแบบอย่างของลายฝรั่ง ส่วนที่เป็นช่อดอกจะใช้เครื่องถ้วยชามของจีนและฝรั่งปะปนกัน
ภายอุโบสถในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังอยู่โดยรอบ 4 ด้าน ภาพจิตรกรรมฝาผนังบางส่วนได้รับความเสียหายจากความชื้น ฝีมือค่อนข้างหยาบตามแบบอย่างของจิตรกรรมฝาผนังพื้นบ้าน มีการใช้สีค่อนข้างสดและตัดกันมีการตัดเส้นแบบหยาบ ๆ มีภาพพระภิกษุที่กำลังยืนซักผ้าบังสกุลและพิจารณาอสุภกรรมฐาน เป็นส่วนที่มีการเน้นถึงรายละเอียดและประณีต คาดว่ามีอายุไม่เกินไปกว่ารัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
